Eski Yugoslav takımları ve teknik direktörleri mirası sürdürüyor

21/06/2006

Sırbistan-Karadağ'ın 2006 Dünya Kupası'ndaki performansı, bir zamanların gururlu Yugoslav futbolu geleneğinin hayal kırıklığı yaratan bir son nefesi oldu. SETimes muhabiri Georgi Mitev-Shantek geriye bakıyor.

Southeast European Times için Belgrad'dan Georgi Mitev-Shantek'in haberi -- 21/06/06

Sırbistan-Karadağlı oyuncular, 16 Haziran'da Gelsenkirchen'de Arjantin ile oynadıkları Dünya Kupası maçı öncesinde poz veriyorlar. [Getty Images]

Almanya'da devam eden 2006 Dünya Kupası, tıpkı Fransa 1998'de Yugoslavya Federe Cumhuriyeti'nin son kez katılması gibi, Sırbistan-Karadağ'ın da turnuvaya ilk ve son kez katılışı oldu. Ondan önce Sosyalist Federe Yugoslavya Cumhuriyeti, Yugoslavya Krallığı ve 1920'ye kadar gidecek olursak, ilk uluslararası maçını artık aramızda olmayan bir diğer ülke olan Çekoslovakya ile oynayan Sırp, Hırvat ve Sloven Krallığı vardı.

Milli takım 10 Dünya Kupası'na katıldı ve bunların ikisinde yarı finale kadar yükseldi. Avrupa şampiyonası finallerine iki kez katılan takımın, Olimpiyatlar'da da bir altın, üç gümüş ve bir bronzla etkileyici bir sicili var.

Uruguay'da düzenlenen 1930 Dünya Kupası'ndan itibaren, eski Yugoslavya uluslararası futbolda önemli bir güç oldu. "Beli Orlovi" (Beyaz Kartallar) Brezilya'yı yenerek yarı finallere çıkmalarına karşın, 11'den fazla sayıda rakibe karşı oynanan garip bir maç sonunda Uruguay'a 6-1 yenildiler. Uruguay'ın ilk golü, yan çizgideki bir polisin topa vurarak oyuna geri sokması sonucunda geldi.

Ateşle ilk tanışmasından sonra, Yugoslavya sıralamaları sürekli tırmanarak 1950 ve 1960'larda zirveye çıktı. Altın çağı 1970'te sona ermesine karşın, taraftarlar genç takımın Şili'deki dünya şampiyonasını kazandığı 1987'de ve İtalya'da oynanan 1990 Dünya Kupası'nda bir diriliş yaşadılar. Şili'ye giden takım başta Davor Suker, Zvonimir Boban ve Robert Prosinecki olmak üzere daha çok Hırvat oyunculardan meydana geliyordu.

İtalya 1990'da, belki de gelmiş geçmiş en iyi Yugoslav teknik direktör olan Bosnalı Ivica Osim'in seçtiği mükemmel bir takım vardı. Takım son şampiyon Arjantin'e karşı, Maradona'yı tutan Sabandzoviç'in kırmızı kart görmesi sonrasında 60 dakika süreyle bir adam eksik oynadı. Cesurca süren mücadele penatı vuruşlarıyla sona erdi ve Arjantin galip geldi.

Sonraki yıllarda, uluslararası yaptırımlar Yugoslavya'yı dünya futbolundan uzaklaştırdı. Bunun bedeli, Yugoslav takımının yalnızca ikinci tura kadar çıkabildiği 1998 yılında ortaya çıktı. Eski takım arkadaşları Hırvatistan, turnuvanın sürpriz yıldızları oldu. Ardından da takım, 2002 yılında son eleme maçında Sovenya ile 1-1 berabere kalması sonrasında turnuvaya katılamadı.

Almanya 2006'da, Yugoslavya efsanesini iki takım -Hırvatistan ve Sırbistan-Karadağ- ve dört teknik direktör temsil ediyor. Zlatko Kranjcar ve Ilija Petkoviç'in dışında, İran takımının başındaki Branko Ivankoviç ve Gana için mükemmel bir takım kuran Ratomir Gane Dujkoviç de var.

Turnuvada, 1994 yılında ABD ve 2002'de Çin de dahil olmak üzere, son beş Dünya Kupası'na beş farklı ülkenin başında katılan efsanevi Bora Milutinoviç yer almıyor. Bu teknik direktörlerin başarısı, Yugoslav futbol ekolünün bir zamanlar ne kadar güçlü olduğunun belki de en iyi göstergesi.