Sırbistan seçimlerinin sona ermesiyle pazarlık başladı

26/01/2007

Blogcular 21 Ocak seçimlerinin sonuçlarını değerlendiriyor ve yeni hükümet için olası bir senaryo üzerinde kafa yoruyorlar.

Southeast European Times için Balkanblogs'dan derleme – 26/01/07

Suikasta kurban giden Sırbistan Başbakanı Zoran Cinciç'in dul eşi Ruzica Cinciç ve Sırbistan Cumhurbaşkanı Boris Tadiç, Sırbistan'da yapılan 21 Ocak seçimleri öncesinde düzenlenen mitingde kalabalığı selamlıyorlar. Tadiç'in Demokrat Parti'si (DS) Bozidar Celiç'in başbakanlığında bir koalisyon hükümeti kurmayı umuyor. [Getty Images]

Beklenebileceği gibi, Sırbistan'daki blogcuların parlamento seçimleri ve bir koalisyon hükümeti kurma olasılığıyla ilgili söyleyecek pek çok sözleri var.

Reluctant Dragon, "Öyle görünüyor ki bu seçimleri herkes kazandı. Herkes bir şeyler kutluyor." diyor. "Mecliste en fazla sayıda sandalye, şimdiye kadarki en iyi sonuç, daha kötü sonuçlar da olması, meclise girme, güçlü pazarlık konumu, en başarılı kampanya, en tatlı gülümseme. Bazıları Radikallerin zafer haberi üzerine sabaha kadar eğlenirken diğerleri demokrat bloğun zaferini kutladılar."

"Bense hiçbir şey kutlamıyorum. Sonuçlardan memnun değilim. Beklediğimden çok uzak, ama ben de bir nevi mucize umuyordum."

"İnsanların Radikallerin söylemini yutacak kadar aptal olmaları üzücü, Miloseviç'in Sosyalistler'inin hala meclise girebilmeleri garip ve reformcu Demokratlar ve Liberaller'in daha fazla oy almamaları hayal kırıklığı verici. Pazar gününün galibi olarak açıklanan demokrat blok içinse, bu sadece bir "efsane"." diyor.

Belgrade 2.0 bu konuda o kadar karamsar değil. Ne de olsa bu sefer olumsuzların yanında olumlu sürprizler de oldu. Belki Liberal Demokratlar daha fazla oy hak ediyordu ama en azından ilk defa meclise girdiler. Şimdi Sırbistan, başbakanlık koltuğunda kalmak isteyen Kostunica ve partisi DSS'nin Radikallerle birleşip kendi başlarına bir sürpriz yapıp yapmayacaklarını merak ediyor.

Yazar buna büyük olasılıkla hayır diye cevap veriyor. "Bu onlar için siyasi intihar olur."

James Lyon, seçim sonuçlarının "net olmaktan başka herşey" olduğunu yazıyor. "90 günlük yasal mühlet içinde hükümetin kurulamayıp yeni seçimlerin yapılma olasılığı yüksek. Bir hükümet kurulursa bu G17 Plus ve LDP koalisyonu ve DSS'nin desteğiyle DS'den bir başbakanın (muhtemelen Celiç) liderliğindeki bir azınlık hükümeti olacak. Kostunica DS ile bir çoğunluk hükümetine ancak kendisi başbakan olursa, o da LDP katılmazsa katılır gibi görünüyor. Azınlık partilerinin kim hükümet kurarsa onunla koalisyon kurmaları olasılığı oldukça yüksek. Şu anda partiler başlangıç konumlarını değerlendirmeye yeni başlıyorlar ve seçim sonrası sonuçlar ve söylentiler almış başını gidiyor."

Lyon bu aralar kaydadeğer tek değişiklik görüyor: ilk defa DS geleneksel kalesi olan Belgrad'da kötü bir performans gösterip Radikallerin gerisine düştü.

"DS'de bunun ne kadar ciddi olduğunu fark eden biri var mı?" diye soruyor.

Branislav Kovac'a göre, seçimler milliyetçi blok sağlam bir destek tabanına sahip olurken reform ve modernleşme yanlılarının hala kenarda olduklarını doğruladı.

Yazar, buna rağmen Avrupa ve dünyanın geri kalanının büyük olasılıkla seçimleri Sırbistan'ın daha iyiye gittiğinin bir işareti olarak göreceğini yazıyor. Ne de olsa "Nispeten az usulsüzlük yaşandı. Medya, Mioseviç döneminde yaşadıklarımıza oranla nispeten adildi."

Yazar, Sırpların bundan böyle uluslararası toplumun "uzlaşma sağlayarak yeni seçimleri engellemeleri yönünde her birine muazzam uyguladığı" Kostunica ile Tadiç arasında uzun uzadıya bir pazarlık yaşanmasını bekliyorlar.

Ve sonunda, biraz nostaljiyle, anegdote'tan alıntılar.

"Hikayeye göre, Yugoslavya'da düzenlenen ilk gizli oylu seçimlerde bir adam sandık merkezine gider ve oyunu kullanır. Personel kendisine kapalı bir zarf verir. Oyunu kime verdiğini görmek için zarfı açıp açmayacağını sorduğunda ise olumsuz yanıt alır."

Ne de olsa gizli bir oylamadır!