Amatorët serbë të skejtbordeve gjejnë "liri" në trotuare

17/11/2009

Loja me skejtborde e mban rininë në rrugë në një mënyrë të mirë.

Nga Bojana Milovanoviç për Southeast European Times në Beograd -- 17/11/09

Një skejtër pushon pak në parkun e skejteve të Beogradit. [Nikola Barbutov/SETimes]

Në parkun e skejtbordeve në Beograd, që u hap vitin e kaluar, skejterët mund të gjenden të bëjnë të gjitha marifetet dhe truket kur një skajter e ngre dërrasën e tij shkarëse në ajër si me magji.

Dy skejtër bënë një pushim nga shokët për t'u ulur me SETimes dhe folën për dashurinë e tyre për sportin.

"Unë kam katër vjet që bëj skejtbording. Së pari u njoha me të [skejtbording] nga video-lojrat dhe doja ta nisja vetë për një kohë të gjatë. E gjithë kjo u zgjat pakë se duhej të mblidhja paratë për paisjet e skejtbording dhe kjo kushton pak më pak se paga mesatare serbe," tha Misha, 18 vjeç.

Ai është një nga themeluesit e klubit të skejtbording, Logic.

"Skejtbording mund të duket e lehtë, por nuk është kështu. Duhet të lësh shumë gjëra me qëllim që të shkasësh siç bëjmë ne dhe të jesh mjeshtër i të gjithë trukeve. Nuk ke trainer, gjithshka ke janë shokët që mund të të tregojnë se si bëhet kjo," thotë Misha. Lëndimet janë të zakonshme. Megjithë lutjet nga prindërit e vet, Misha shket pothuajse çdo ditë edhe pasi ka këputur ligamentet në kyëin e tij të këmbës disa herë.

Branislavi, 16 vjeç, një herë theu krahun duke u përpjekur të kryejë një fluturim.

"Liri, krijim...Mund të shkasësh sa herë që do dhe me cilin të duash. Këtu nuk ka trainer, është sikur nuk është një sport fare. Del, kalon një kohë të mirë dhe në qoftë se nuk të pëlqen të shkasësh thjeshtë ulu me shokët. Ka ditë që shket mirë dhe ka ditë që jo, kështu shkon kjo punë," thotë Branislav.

Numri i skejtërve në Beograd po rritet.

Ndonse nuk ka ndonjë vajzë në park që të shkasë, ca nga to u gëzohen djemve. "Varet nga tipi i vajzave, ka ca që e pëlqejnë atë dhe ca që nuk e pëlqejnë, kjo është normale," tha Branislav.

"Janë të gjithë llojet e njerëzve midis skejtërsve, e pra ne e njohim njëri tjetrin si skejtërs dhe jemi pjesë e të njëjtit ekip. Disa dëgjojnë hip-hop, disa dëgjojnë punk apo metal të rëndë, po kjo nuk na mërzit ne, nuk jemi kundër," shton ai.

Në park, të tjerë entusiastë të sporteve ekstreme vijnë rrotull me biçikleta dhe patina. Pavarësisht se me çfar lloj rrotash rrëshkasin, atletët të gjithë rrinë së bashku.

Sipas Mishës e Branisllavit, sporti i mban të rinjtë larg drogës e alkoholit. E vetmja gjë ndaj të cilit janë të dhënë skejtërsit dhe çiklistët ekstremë, është adrenalina.

"Ka narkomanë në lagjen time. Skejtbording më ndihmon mua t'i bëj ballë kësaj lloj turme," tha Misha.