Duke ndarë ushtrinë e Serbi-Malit të Zi: perspektiva e Malit të Zi

21/09/2006

Mali i zi i saposhpallur i pavarur është në procesin e përcaktimit se çfarë force mbrojtëse një vend me 620,000 banorë mund t'ja dalë të mbajë.

Nga Antonela Arhin për Southeast European Times – 21/09/06

Një grup të rinjsh tundin flamurët kombëtarë përpara godinës së parlamentit në Podgoricë, pasi republika deklaroi zyrtarisht pavarësinë e saj nga bashkimi shtetëror me Serbinë. [Getty Images]

Brenda javësh që u bë i pavarur, Mali i Zi miratoi një strategji të sigurimit kombëtar dhe ngriti një ministri mbrojtjeje. Shteti i saposhpallur i pavarur ripohoi angazhimin e tij për t'u bërë pjesë e sistemeve të sigurisë ndërsa paraqiste një axhendë për ristrukturimin e forcave të tij të mbrojtjes.

Ushtria e re malazeze ka gjasa të bazohet në trupat tokësore ndërsa numri i makinerive do të reduktohet mjaft. Aktualisht, Mali i Zi ka rreth 50 tanke T-55 dhe 300 pjesë artilerie të kalibrave të ndryshëm.

Për shkak të një buxheti të ulët ushtarak, Mali i Zi ka më shumë gjasa të shesë të gjithë forcën e vet ajrore dhe mund të zgjedhë të kërkojë mbrojtje ajrore nga një vend fqinjë.

Ish marina federale kishte mbi 1,000 ushtarë profesionistë. Me 620,000 banorë, Mali i Zi nuk do të jetë në gjendje të paguajë i vetëm për kaq forca. Megjithatë, opinionet ndryshojnë se sa fort duhet të reduktohet marina.

Sipas një skenari, Mali i Zi mund të përfundonte duke shitur anijet e veta të luftës dhe duke reduktuar marinën e saj në një patrullë brigjesh. Sipas gjeneralit në pension Blagoje Grahovac, këshilltar i sigurimit pranë presidentit të parlamentit malazes, një patrullë e tillë do të qe mjaft.

Sa për forcat tokësore, Serbia kërkon një ushtri prej 8,500-10,000 ushtarësh profesionistë ndërsa Mali i Zi mund t'ja dalë me 650-1,100, thotë Grahovac.

Në ndryshim, këshilltari i qeverisë për sigurimin, Radoslav Martinoviç, beson se Mali i Zi ka nevojë për një marinë të plotë dhe se një roje bregu nuk do të ishte e mjaftueshme.

Sipas Martinoviç, ushtria e ardhme malazeze duhet të jetë e vogël në përmasa, profesionale, e integruar në sistemin e sigurimit kolektiv të rajonit dhe ekonomikisht praktike. Ajo duhet të ketë rreth 3,000 ushtarë dhe në 2007 ky numër do të reduktohej në 2,400 ushtarë. Nevojat e kësaj ushtrie do të përmbusheshin nga 2% e GNP të vendit. Kjo do të thoshte një shumë e përgjithshme 10,000 euro për ushtar në vit, për pagë, trainim dhe zhvillimin shkencor e teknik.

Tensioneve në rajon u është dhënë fund përfundimisht dhe nuk ekziston frika se ushtria mund të përdorej në kontekst negativ, tha Martinoviç.