Rrahja e gazetarit ngjall zemërim dhe thellim në çështjen

13/11/2009

Një incident i fundit nxjerr në pah mangësitë në lirinë e medias.

Nga Manjola Hala për Southeast European Times në Tiranë -- 13/11/09

Gazetarët shqiptarë protestojnë jashtë godinës së qeverisë në Tiranë më 4 nëntor. [Getty Images]

Një sulm fizik ndaj një gazetari hetues ka alarmuar shumë shqiptarë.

Gjatë një episodi në programin e lajmeve Faktor+, gazetari Mero Baze akuzoi tregtarin Rezart Taçi për përdorjen e lidhjeve qeveritare, duke përfshirë Kryeministrin Sali Berisha, për evazion fiskal dhe privatizim të ndërmarrjes së naftës ARMO në rrethana të dyshimta.

Më pas, tregtari dyshohet se zgjodhi t'u përgjigjet akuzave me dhunë, duke e sulmuar Baze në një kafene të Tiranës me ndihmën e dy truprojeve të tij.

Sulmi është i fundit në një seri sulmesh kundër gazetarit të zëshëm. Në janar, policia u poërpoq të mbyllë të përditshmen Tema të Bazes dhe më 2005 makina e tij BMW shpërtheu në mënyrë misterioze.

Taçi ndeshet tani me akuza të sulmit, por mohon të ketë goditur Bazen dhe e kundër-akuzon atë për shpifje.

Ndërsa Dhoma shqiptare e Tregtisë dhe Industrisë denoncoi sulmin kundër Bazes, ajo gjithashtu e fajësoi atë për përfoljen. "Fushatat e shpifjeve janë dëmtuese për investimet e huaja dhe për imazhin e vendit," ishte opinioni i saj.

Ndërkohë, 135 gazetarë protestuan në Tiranë javën e shkuar dhe nënshkruan një peticion që kërkonte standarde të reja të sigurisë për median në Shqipëri.

Kjo mund të jetë një betejë e vështirë. Gazetarët pa Kufi e renditën Shqipërinë të 88-ën në botë këtë vit, nëntë vende më poshtë se klasifikimi i vitit të kaluar. Organizata thoshte se gazetaria hetuese në Shqipëri po "lufton të gjejë vend në një shtyp që i takon ose grupeve industrialë të vendosur të mbrojnë sferat e ndikimit të tyre ose partive politike që shumë shpesh ngatërrojnë lajmet me propagandën".

Tani blogerët po i bashkohen debatit. Alproud shpreh pikëpamjen e shumicës, duke e quajtur sulmin "të shëmtuar dhe të kushtueshëm për Shqipërinë dhe imazhin e saj", një pjesë të një "loje të rrezikshme" në të cilën nuk ka fitues. Keiendi beson se gjendja është "në mënyrë tronditëse e ngjashme me repubublikën e [Presidentit rus Vladimir] Putin."

Disa fajësojnë Bazen për vetë hallin e tij apo vënë në pikëpyetje pretendimet e tij ndaj Taçit. "Nëse akuzat e Bazes kundër Taçit ishin të vërteta," shkruan Kenyestrim.fr, "ai do të kishte shkuar në burg."

Jo domosdoshmërisht, ia kthen Keiendi. Gazetarët nxjerrin në dritë hollësi të çështjes, ndërsa prokuroria shkon pas fakteve për t'i sjellë kriminelët në drejtësi. Gjykatat janë një arenë për një vlerësim tjetër të asaj që boton një gazetar.

"Grushtet janë mungesa e argumenteve në garë," përfundon ai.

Berti përmblesh konsensusin e përgjithshëm. Baze, shkruan ai, është "midis personave të medias që pagoi [vuajti] më shumë se cilido në profesionin e tij". Kjo mund t'i ndodhë vetëm një personi që i shërben shoqërisë dhe jo qeverisë, përfundon ai.