11/04/2008
Блогерите ја поздравија одлуката на Алијансата како пресвртница за оваа балканска земја, истовремено истакнувајќи ги предизвиците што ја очекуваат.
Од Клодјан Сеферај за Southeast European Times – 11/04/08
![]() [Getty Images] |
На состанокот во Букурешт минатата недела членовите на НАТО одлучија да им доделат покани на две земји во Југоисточна Европа -- Албанија и Хрватска. За Албанија, која сé уште е потресена од експлозиите на муниција надвор од главниот град, веста за ова претставуваше голем морален поттик.
Сепак, чувството на триумф го амортизира сознанието за предизвиците што ја очекуваат земја. Пишувајќи на shekulli, Aрбен истакнува дека поканата доаѓа со конкретни и неизбежни услови.
„Албанија мора да ги исполни своите обврски со цел да добие полноправно членство во НАТО што е можно поскоро“, пишува Арбен. Покрај ова, додава тој, земјата мора „да ги реализира сите важни реформи што го забрзуваат влезот во ЕУ. Нашата земја ги реши сите овие проблеми.“
Gjovalin Hasani се согласува со потребата за дејствување. „Мораме да мислиме на тоа како да ја направиме Албанија поубава и посигурна земја и како да привлечеме нови инвестиции. „Не можеме да губиме време и да не правиме ништо. Членството на Албанија во ЕУ и НАТО [ќе биде] нашата најголема победа по онаа на 28-ми ноември 1912 година.“
Едно од најсериозните прашања со кои се соочува Албанија е економскиот развој. Пишувајќи на peshkupauje оваа недела, Gre говори за заклучоците на експертскиот тим, предводен од економистот Хернандо де Сото и неговиот Институт за слобода и демократија.
Нарачан од администрацијата на Бериша, во извештајот на тимот на Сото се вели дека 90 отсто од бизнис и имотната сопственост во Албанија се „надвор од законот“ -- формирајќи дел од црната или сивата економија.
Како резултат на тоа, голем број Албанци се наоѓаат надвор од правниот систем и не можат да добијат заеми, да купат осигурување или да ги прошират своите бизнис активности надвор од ограничената мрежа на лични контакти.
„Повеќето Албанци имаат сопственост и бизниси на владин имот“, истакнува Гре. „Околу 92 отсто од Албанците се сметаат себеси за нивни сопственици, но нивната сопственост е нелегална, што значи дека тие не можат да се идентификуваат и немаат соодветна застапеност. Само 19,6 отсто од Албанците имаат право на својата сопственост. Куќите во вредност од 17,1 милијарди американски долари остануваат непродуктивен, мртов капитал.“
Finish коментира: „Имото е НЕИДЕНТИФИКУВАН? Не, не -- имотот е идентификуван, но владата не сака да му го врати на поранешните сопственици. Моќниците го зедоа. Тука ги вклучувам политичарите, кои, исто така, го одзедоа имотот од поранешните сопственици.“