Αμπντουλάχ Γκιούλ

Πρόεδρος, Δημοκρατία της Τουρκίας

(Zaman, Turkish Daily News - 30/08/07, BBC, FT, Independent, RFE/RL, Zaman - 29/08/07, AP, DPA, International Herald Tribune, VOA - 28/08/07, Επίσημη Ιστοσελίδα του Προέδρου της Δημοκρατίας της Τουρκίας, Wikipedia)
photo

Ο υπουργός Εξωτερικών Αμπντουλάχ Γκιούλ, ορκίστηκε 11ος Πρόεδρος της Τουρκίας στις 28 Αυγούστου του 2007, διαδεχόμενος τον Αχμέτ Νετζντέτ Σεζέρ. Ευσεβής Μουσουλμάνος, είναι ο πρώτος Τούρκος πολιτικός με Ισλαμικό παρελθόν που αποτελεί αρχηγό κράτος, από τη θέσπιση του κοσμικού χαρακτήρα στη χώρα, το 1923.

Ο Γκιούλ γεννήθηκε στην κεντρική Τουρκική πόλη Καϊσέρι στις 29 Οκτωβρίου του 1950. Αποφοίτησε με πτυχίο οικονομικών από το Πανεπιστήμιο της Ιστανμπούλ το 1971, ενώ απέκτησε PhD από το ίδιο πανεπιστήμιο το 1983. Ολοκληρώνοντας την πανεπιστημιακή εκπαίδευσή του, σπούδασε για δυο χρόνια στο Έξετερ και στο Λονδίνο. Εν τω μεταξύ, σπούδασε οικονομικά στη Σχολή Βιομηχανικής Μηχανικής του Πανεπιστημίου Σακαράγια, η οποία είχε ιδρυθεί νωρίτερα με τη βοήθειά του.

Το 1983, ο Γκιούλ απασχολήθηκε στην Ισλαμική Τράπεζα Αναπτύξεως, στη Τζέντα, ως οικονομολόγος. Έφυγε από την τράπεζα οκτώ χρόνια μετά και έγινε λέκτορας διεθνών οικονομικών.

Το 1991, εξελέγη κοινοβουλευτικό μέλος για πρώτη φορά, ως υποψήφιος του Κόμματος Ευημερίας, του Νετζμεντίν Ερμπακάν. Το 1993, διετέλεσε αντιπρόεδρος του κόμματος, υπεύθυνος για τις εξωτερικές υποθέσεις. Μετά την επανεκλογή του ως μέλος του κοινοβουλίου το 1995, συμμετείχε στην επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων του νομοθετικού σώματος, μέχρι να διοριστεί υπουργός Επικρατείας και εκπρόσωπος Τύπου της κυβέρνησης Ερμπακάν, το 1996.

Υπηρέτησε σε αυτά τα αξιώματα μέχρι το 1997, οπότε και ο συνασπισμός που ηγείτο το Κόμμα Ευημερίας εξαναγκάστηκε να παραιτηθεί, λόγω πιέσεων από τον ισχυρό στρατό της χώρας. Παρεπόμενα, στις αρχές του 1998 το κόμμα απαγορεύθηκε, επειδή υπονόμευε το κοσμικό σύνταγμα της Τουρκίας.

Στη συνέχεια ο Γκιούλ εντάχθηκε στο Κόμμα Αρετής, το οποίο δημιουργήθηκε από τις στάχτες του αποκηρυγμένου προκατόχου του, και το 1999 εξελέγη εκ νέου στο κοινοβούλιο, ως υποψήφιός του.

Όταν το Κόμμα Αρετής αποστερήθηκε το 2001 τη νομική υπόστασή του, ο Γκιούλ, και άλλα πρώην μέλη, ίδρυσαν το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ), κρατώντας αποστάσεις από τις φιλο-Ισλαμικές καταβολές τους.

Το 2001, ο Γκιούλ ολοκλήρωσε την εννιαετή θητεία του ως μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο και του απένειμε το Παράσημο τιμής "Pro-merito".

Μετά τη σαρωτική νίκη του AKP στις κοινοβουλευτικές εκλογές το Νοέμβρη του 2002, ο Γκιούλ διορίστηκε πρωθυπουργός. Την εποχή εκείνη, ο αρχηγός του κόμματος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχε αποβληθεί από την πολιτική σκηνή. Με επαρκή πλειοψηφία στο κοινοβούλιο, το ΑΚΡ τροποποίησε το σύνταγμα για να εξαλείψει το εμπόδιο αυτό. Το Μάρτη του 2003, ο Ερντογάν κέρδισε επανεκλογή στην επαρχία Σιίρτ και ανέλαβε το πρωθυπουργικό αξίωμα. Τότε, ο Γκιούλ διορίστηκε υπουργός Εξωτερικών.

Μέσα στην επόμενη τετραετία, δέχθηκε εύσημα για το ρόλο του στην έναρξη των ενταξιακών συνομιλιών της Τουρκίας με την ΕΕ, καθώς επίσης για την προώθηση των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα του. Τον Απρίλη του 2007, το ΑΚΡ έχρισε τον Γκιούλ υποψήφιο για την προεδρία.

Η πρώτη υποψηφιότητα του Γκιούλ για την προεδρία παρακωλύθηκε από δημόσιες πιέσεις κοσμικών και στρατού. Ωστόσο, μετά τη σαρωτική νίκη του ΑΚΡ, 47%, στις πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές της 22ας Ιουλίου, ο υπουργός Εξωτερικών αναδείχθηκε εκ νέου υποψήφιος για το αξίωμα. Κατέθεσε την υποψηφιότητά του στο κοινοβούλιο στις 14 Αυγούστου, έξι μέρες πριν την έναρξη της διαδικασίας των προεδρικών εκλογών, με τη δέσμευση να τηρήσει το σύνταγμα και τις κοσμικές αρχές, σε περίπτωση που εκλεγεί.

Στους δυο πρώτους γύρους ψηφοφορίας, στις 20 και στις 24 Αυγούστου, ο Γκιούλ συγκέντρωσε περισσότερες ψήφους από τους δυο άλλους υποψήφιους, Σαμπαχατίν Τσακμάκογλου του Κόμματος Εθνικιστικής Δράσης και Χουσεΐν Ιτσλί του Κόμματος Δημοκρατικής Αριστεράς, ωστόσο δεν κατάφερε να λάβει την απαιτούμενη πλειοψηφία δυο-τρίτων για να κερδίσει το αξίωμα. Εξελέγη πρόεδρος στην τρίτη ψηφοφορία, στις 28 Αυγούστου, με τη στήριξη 339 από τους 550 νομοθέτες του κοινοβουλίου -- πολλές περισσότερες από τις 276 ψήφους που χρειαζόταν για να κερδίσει στη συγκεκριμένη ψηφοφορία.

Κατά την ομιλία εγκατάστασής του στο αξίωμα την ίδια μέρα, ο Γκιούλ επεδίωξε για μια ακόμα φορά να καθησυχάσει τους φόβους των κοσμικών αντιπάλων του, ότι το ΑΚΡ έχει μυστική Ισλαμική ατζέντα.

"Η Δημοκρατία της Τουρκίας αποτελεί δημοκρατικό, κοσμικό και κοινωνικό κράτος, το οποίο διέπεται από το κράτος δικαίου," δήλωσε. "Θα είμαι πάντα ανένδοτος και αποφασιστικός να υπερασπίζομαι, χωρίς διακρίσεις, όλες αυτές τις αρχές, καθώς επίσης να τις ενισχύσω περαιτέρω με κάθε ευκαιρία."

Ως πρόεδρος, ο Γκιούλ έχει την εξουσία να ασκεί βέτο σε νομοθεσίες και να διορίζει δικαστές στα ανώτερα δικαστήρια της Τουρκίας. Επίσης, θα διατελέσει επικεφαλής διοικητής των ενόπλων δυνάμεων.

Ο Γκιούλ ομιλεί Αγγλικά και Αραβικά. Με τη σύζυγό του, Χαϊρούνισα, έχουν τρία παιδιά.

thumbnail
Ο υπουργός Εξωτερικών της Σερβίας Ίβιτσα Ντάτσιτς πραγματοποιεί ομιλία κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του συνασπισμού των
thumbnail
Δύο μετανάστες τρώνε μεσημεριανό δίπλα σε μια σόμπα αερίου σε προσωρινό καταφύγιο στη σερβική πόλη Πάλιτς, 200 χιλιόμετρ
thumbnail
Στρατιώτες της πΓΔΜ συμμετέχουν σε στρατιωτική άσκηση για να ενισχύσουν την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητά τους. [AFP]
//map
Περισσότερα Geonews

Σημαία της Τουρκία

Χάρτης της Τουρκία

Τουρκικά Βιογραφικά