Δρ. Χαβιέρ Σολάνα

γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης/ Ύπατος αρμοστής για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας

Ο Χαβιέρ Σολάνα, ο γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης/Ύπατος εκπρόσωπος για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας και γενικός γραμματέας της Δυτικοευρωπαϊκής Ένωσης, γεννήθηκε στη Μαδρίτη, στην Ισπανία, το 1942. Γιος επιφανούς ισπανικής οικογένειας, ο Σολάνα απέκτησε ένα διδακτορικό στη Φυσική και έλαβε την υποτροφίες Fulbright σε διάφορα αμερικανικά πανεπιστήμια. Δίδαξε Φυσική Στερεών στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης πριν εισέλθει στην πολιτική.

Ο Σολάνα, ο οποίος προσχώρησε στο ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα το 1964, ήταν γνωστός ως ριζοσπαστικός στη νιότη του κάτω από το καθεστώς του στρατηγού Φρανσίσκο Φράνκο. Ο φυσικός εξελέγη μέλος του κοινοβουλίου το 1977, και από το 1982 κατείχε μια σειρά θέσεων στο υπουργικό συμβούλιο όπως του υπουργού Πολιτισμού, του κυβερνητικού εκπροσώπου και του υπουργού Παιδείας και Επιστημών. Τον Ιούλιο του 1992 έγινε υπουργός Εξωτερικών μιας ιδιαίτερα φιλονατοϊκής κυβέρνησης στη Μαδρίτη, μια θέση την οποία διατήρησε έως ότου έγινε γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ το Δεκέμβριο του 1995.

Η θητεία του Σολάνα ως επικεφαλής αυτού του οργανισμού διήνησε μια περίοδο έντονης ανάμιξης του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια. Μέσα σε λίγες ημέρες μετά την ανάληψη της νέας του θέσης, η πολυεθνική Δύναμη Εφαρμογής (IFOR) υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ αναπτύχθηκε στη Βοσνία για να επιβάλλει τις στρατιωτικές πλευρές των ειρηνευτικών συμφώνων του Ντέιτον. Κατά τη διάρκεια της κρίσης στο Κοσσυφοπέδιο, το ΝΑΤΟ διέταξε εναέριες επιδρομές κατά της Γιουγκοσλαβίας την άνοιξη του 1999.

Ο Αλεξάντερ Βερσμπόου, ο αμερικανός πρεσβευτής στο ΝΑΤΟ, είπε για το Σολάνα εκείνη την εποχή, “Είναι εκπληκτικός στην οικοδόμηση ομοφωνίας, δουλεύοντας στα παρασκήνια με αρχηγούς και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού για να διασφαλίσει ότι το ΝΑΤΟ είναι ενωμένο όταν χρειάζεται.”

Τον Οκτώβριο του 1999, ο Σολάνα αποχώρησε από το ΝΑΤΟ για να γίνει γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο πρώτος της “ύπατος αρμοστής” για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας. Η αποστολή του είναι να προβάλλει ιδέες και να αναλύει επιλογές πολιτικής σε μια προσπάθεια να βοηθά τους αρχηγούς της ΕΕ να συμφωνούν σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας, προσδίδοντας έτσι στην Ένωση μεγαλύτερο πολιτικό βάρος σε διεθνείς υποθέσεις.

Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.