Νικολά Σαρκοζί

President of France

(BBC - 05/03/08; AFP - 16/05/07; DPA - 06/05/07; Telegraph - 13/02/07; Official Web Site of the French President)

Ο Νικολά Σαρκοζί ανέλαβε πρόεδρος της Γαλλίας στις 16 Μαΐου 2007, δέκα ημέρες μετά την νίκη του στην επαναληπτική αναμέτρηση που έφερε αντιμέτωπο τον τότε ηγέτη της Ένωσης του Λαϊκού Κινήματος με την υποψήφια του Σοσιαλιστικού Κόμματος Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Διαδέχθηκε τον Ζακ Σιράκ ο οποίος κατείχε το αξίωμα από το 1995.

Ο Νικολά Πωλ Στεφάν Σαρκοζί ντε Νάγκυ-Μπόσκα, που γεννήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1955, είναι γιος εξόριστου Ούγγρου αριστοκράτη και γαλλίδας ελληνο-εβραϊκής καταγωγής. Έλαβε πτυχίο Master στο ιδιωτικό δίκαιο το 1978 και άδεια άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος το 1981. Το έτος αυτό απέκτησε και το διδακτορικό του δίπλωμα στις πολιτικές επιστήμες από το Ινστιτούτο Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού.

Το 1977, ο Σαρκοζί εξελέγη δημοτικός σύμβουλος στο Neuilly-sur-Seine. Σε ηλικία 28 ετών, εξελέγη δήμαρχος του πλούσιου αυτού προαστίου του Παρισιού και παρέμεινε στη θέση αυτή από το 1983 έως το 2002.

Από το 1986 έως το 1988, ο Σαρκοζί διετέλεσε αντιπρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Hauts-de-Seine, με αρμοδιότητες για την κουλτούρα και ως αντιπρόσωπος του Hauts-de-Seine (6η εκλογική περιφέρεια) από το 1988 έως το 2002. Δύο χρόνια μετά, εξελέγη πρόεδρος του γενικού συμβουλίου του Hauts-de-Seine.

Το 1988, ο Σαρκοζί διετέλεσε εθνικός γραμματέας του Κινήματος Σιράκ για τη Δημοκρατία (RPR), με αρμοδιότητες για τη νεολαία και την κατάρτιση, ενώ το 1989 εθνικός γραμματέας του κόμματος με αρμοδιότητες για τις δραστηριότητες της νεολαίας, τη νεολαία και την κατάρτιση. Μεταξύ 1992 και 1993, διετέλεσε αναπληρωτής γενικός γραμματέας του RPR αρμόδιος για τις τοπικές ομοσπονδίες.

Ο Σαρκοζί, που έγινε στέλεχος του πολιτικού γραφείου του RPR το 1993, έγινε γενικός γραμματέας του κόμματος το 1998 και κατόπιν διετέλεσε προσωρινός πρόεδρος από τον Απρίλιο 1999 έως τον Οκτώβριο του ιδίου έτους. Τον Μάιο 2002, εξελέγη πρόεδρος της επιτροπής του RPR.

Ο Σαρκοζί διετέλεσε υπουργός οικονομικών από το 1993 έως το 1995 και υπουργός επικοινωνιών από το 1994 έως το 1995 στο υπουργικό συμβούλιο του πρωθυπουργού Εντουάρντ Μπαλαντούρ, ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αυτής ενεργούσε και ως κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Τον Μάιο 2002, ανέλαβε υπουργός εσωτερικών στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ζαν Πιέρ Ραφαρέν και παρέμεινε στο αξίωμα αυτό μέχρι το 2004, όταν ορίστηκε υπουργός οικονομίας, οικονομικών και βιομηχανίας. Παραιτήθηκε από τη θέση του στις 29 Νοεμβρίου του ιδίου έτους, μια μέρα μετά την εκλογή του ως προέδρου της Ένωσης Λαϊκού Κινήματος (UMP), διάδοχο του RPR , του οποίου ηγείτο ο Σιράκ.

Τον Απρίλιο 2004, ο Σαρκοζί εξελέγη πρόεδρος του γενικού συμβουλίου του Hauts-de-Seine.

Τον Ιούνιο 2005, διορίστηκε ξανά υπουργός εσωτερικών στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Ντομινίκ ντε Βιλπέν. Ένθερμος υποστηρικτής του νόμου και της τάξης, έδειξε σκληρή στάση κατά τη διάρκεια των ταραχών του 2005 στο Παρίσι και προώθησε μέτρα για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, ενώ προώθησε την ένταξη ειδικευμένων μεταναστών στη γαλλική κοινωνία.

Τον Ιανουάριο 2007, το UMP υπέδειξε τον Σαρκοζί ως υποψήφιό του για τις προεδρικές εκλογές στις 22 Απριλίου του ιδίου έτους. Κατά την προεκλογική του εκστρατεία δεσμεύτηκε να αντικαταστήσει τη διαφθορά και το ρουσφέτι στη χώρα με την «αδιάβλητη δημοκρατία», εάν εκλεγόταν.

Έλαβε το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων κατά τον πρώτο γύρο, αλλά όχι αρκετούς για να κερδίσει ευθύς εξαρχής.

Στις επαναληπτικές της 6ης Μαΐου 2007, έλαβε το 53% των ψήφων.

«Θα αγωνιστώ για μια Ευρώπη που προστατεύει γιατί το ευρωπαϊκό ιδεώδες είναι η προστασία των πολιτών της Ευρώπης».

Την 1η Ιουλίου 2008, η Γαλλία ανέλαβε από τη Σλοβενία την προεδρία της ΕΕ.

Είναι παντρεμένος και έχει τρεις γιους.