![]() Κριστιάν Σουώρζ-Σίλινγκ. [Getty Images] |
Ο Γερμανός Κρίστιαν Σουώρζ-Σίλινγκ διαδέχτηκε στο ρόλο του ύπατου εκπροσώπου της διεθνούς κοινότητας στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη (Β-Ε) τον Βρετανό Πάντι Άσνταουν στις 31 Ιανουαρίου 2006. Όπως ο προκάτοχός του, ο πρώην υπουργός των ταχυδρομείων διορίστηκε επίσης και στη θέση του ειδικού αντιπροσώπου της ΕΕ στη βαλκανική χώρα.
Ο Σουώρζ-Σίλινγκ, πρωτότοκος γιος του διακεκριμένου συνθέτη Ρέιναρντ Σουώρζ-Σίλινγκ, γεννήθηκε στις 19 Νοεμβρίου 1930 στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας. Το 1956 έλαβε το διδακτορικό του πτυχίο στη Σινολογία από το πανεπιστήμιο Λούντβιγκ-Μαξιμίλιανς του Μονάχου.
Από το 1957 έως το 1982, ο Σουώρζ-Σίλινγκ διαχειριζόταν με επιτυχία μια μικρομεσαία οικογενειακή επιχείρηση κατασκευής μπαταριών και ηλεκτρονικού εξοπλισμού στο Μπούντιγκεν της πολιτείας του Έσσεν.
Ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα το 1960 με το συντηρητικό κόμμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης (ΧΕ). Από το 1966 έως το 1976, ο Σουώρζ-Σίλινγκ διετέλεσε μέλος του περιφερειακού κοινοβουλίου του Έσσεν. Στο μεταξύ, ανέλαβε το 1967 τη θέση του γενικού γραμματέα του κόμματος της ΧΕ στο Έσσεν. Από το 1976 έως το 2002, ο Σουώρζ-Σίλινγκ διετέλεσε μέλος της Μπούντεστανγκ, του εθνικού κοινοβουλίου της Γερμανίας. Κατά τα τελευταία οχτώ έτη της κοινοβουλευτικής του σταδιοδρομίας, διετέλεσε πρόεδρος και αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ανθρωπιστικής βοήθειας.
Το 1982, ο Σουώρζ-Σίλινγκ υπήρξε μέλος του πρώτου υπουργικού συμβουλίου του τότε καγκελάριου Χέλμουτ Κολ ως υπουργός τηλεπικοινωνιών και ταχυδρομείων. Παραιτήθηκε από το υπουργικό του αξίωμα το 1992 σε διαμαρτυρία για την αποτυχία της κυβέρνησης να παρέμβει στην εξελισσόμενη διαμάχη στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Δήλωσε στον καγκελάριο ότι «ντρεπόταν» που ανήκε σε μια τέτοια κυβέρνηση και υπέβαλε την παραίτησή του γιατί ο λόγος που ασχολήθηκε με την πολιτική ήταν να διασφαλιστεί πως «δεν θα συνέβαιναν ποτέ ξανά» οι θηριωδίες που είχε διαπράξει το ναζιστικό καθεστώς.
Ο Σουώρζ-Σίλινγκ άρχισε να συμμετέχει αμέσως στις προσπάθειες ανθρωπιστικής βοήθειας. Κατά το τελευταίο έτος του πολέμου 1992-1995 στη Β-Ε, υπήρξε διεθνής μεσολαβητής για τη χώρα, αξίωμα το οποίο κατείχε έως το 2004. Εν τω μεταξύ, πραγματοποίησε περισσότερες από 180 επισκέψεις σε περισσότερες από 50 κοινότητες εκεί, κερδίζοντας τον σεβασμό ως αμερόληπτος διαιτητής.
Τον Οκτώβριο του 2005, ο τότε καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ υπέδειξε τον Σουώρζ-Σίλινγκ ως διάδοχο του Άσνταουν και στις 14 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους η Οργανωτική Επιτροπή του Συμβουλίου Εφαρμογής της Ειρήνης (PIC) τον διόρισε επίσημα ως τον επόμενο ύπατο εκπρόσωπο στη Β-Ε.
Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά του στις 31 Ιανουαρίου 2006, ο Σουώρζ-Σίλινγκ δήλωσε ότι πίστευε πως τόσο οι δικές του αρμοδιότητες όσο και αυτές του γραφείου του θα καταργηθούν στο προσεχές μέλλον, αλλά αυτός θα παρέμενε στη Β-Ε ως ανώτερος εκπρόσωπος της ΕΕ στη χώρα.
«Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, υπάρχει το ενδεχόμενο υπογραφής από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη της Συμφωνίας Σταθερότητας και Σύνδεσης με την ΕΕ και της ένταξης στο πρόγραμμα του ΝΑΤΟ ‘Σύμπραξη για την Ειρήνη’», δήλωσε κατά το πρώτο τηλεοπτικό διάγγελμά του προς το λαό της Β-Ε. «Αυτές είναι οι βασικές επιδιώξεις στην πορεία ένταξης στις Ευρωπαϊκές και Ευρω-Ατλαντικές δομές. Τα βήματα που θα πρέπει να αναληφθούν για την επίτευξη των επιδιώξεων αυτών είναι γνωστά – και θα αποτελέσουν την ημερησία διάταξη του έργου μου».
Επιβεβαιώνοντας τον διορισμό του Σουώρζ-Σίλινγκ, η Οργανωτική Επιτροπή του Συμβουλίου Εφαρμογής της Ειρήνης, σκιαγράφησε μια λίστα 11 προτεραιοτήτων στις οποίες θα πρέπει να εστιάσει την προσοχή της η Β-Ε για την υπερπήδηση των παρατεταμένων ενδο-εθνοτικών προβλημάτων. Ο εκσυγχρονισμός του καταστατικού του Ντέυτον, η μεταφορά στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης των υπολοίπων ατόμων που κατηγορούνται για εγκλήματα πολέμου και η διατήρηση της διαδικασίας επανόδου των προσφύγων δεσπόζουν στη λίστα των στόχων.
Ο Σουώρζ-Σίλινγκ είναι παντρεμένος, έχει δύο παιδιά και τέσσερα εγγόνια.