Θύματα βιασμού εν καιρώ πολέμου: 'Ζούμε για να εκδικηθούμε'
08/06/2012
Δεκάδες χιλιάδες γυναίκες σε Β-Ε και Κοσσυφοπέδιο εξακολουθούν να έχουν ψυχικά τραύματα από σεξουαλικές επιθέσεις εν καιρώ πολέμου, όπλο το οποίο φέρεται να χρησιμοποιείται και σήμερα στη Συρία.
Της Λίντα Καραντάκου για τους Southeast European Times στην Πρίστινα -- 08/06/12
 Τα τραύματα και το στίγμα των σεξουαλικών επιθέσεων που διεπράχθησαν κατά τις συγκρούσεις της δεκαετίας του 1990 εμμένουν. [Reuters] |
Στην ιστορία, οι σεξουαλικές επιθέσεις έχουν χρησιμοποιηθεί ως όπλο πολέμου, μέχρι και σήμερα, συμπεριλαμβανομένων γεγονότων που λαμβάνουν χώρα στη Συρία. Ο υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Ουίλιαμ Χέιγκ δήλωσε την προηγούμενη βδομάδα πως περίπου 50.000 γυναίκες δέχθηκαν επίθεση στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη (Β-Ε) κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης τη δεκαετία του 1990, ενώ στη Συρία, οι δυνάμεις ασφαλείας "χρησιμοποιούν το βιασμό εναντίον ανδρών και γυναικών ως μέσο για να προκαλέσουν φόβο στην αντίσταση".
Η Βρετανία έχει ανακοινώσει πως θα ιδρύσει ομάδα αστυνομικών, δικηγόρων, ειδικών εγκληματολόγων και ψυχολόγων οι οποίοι θα ταξιδεύουν σε εμπόλεμες ζώνες για να συγκεντρώνουν στοιχεία σχετικά για τη μαζική σεξουαλική βία, ώστε να χρησιμοποιούνται στις δίκες που αφορούν υπόπτους για βιασμό.
Στις 30 Μαΐου, το Balkan Insight επικαλέστηκε δήλωση της Χάγης η οποία ανέφερε ότι μόνο περίπου 30 δράστες σεξουαλικών επιθέσεων στη Β-Ε καταδικάστηκαν από τοπικά δικαστήρια ή το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο για την πρώην Γιουγκοσλαβία (ICTY).
"Σχεδόν μισά από τα 161 άτομα που [κατηγορούνται] από το δικαστήριο είχαν κατηγορίες σεξουαλικής βίας στα κατηγορητήριά τους. Το δικαστήριο ήταν το πρώτο διεθνές δικαστήριο που ξεκίνησε δίκες εναντίον δραστών σεξουαλικών βιαιοπραγιών εν καιρώ πολέμου", δήλωσε στους SETimes η Νέρμα Γελάσιτς, εκπρόσωπος Τύπου του ICTY.
Το 1995, το δικαστήριο παρέπεμψε μεγάλο αριθμό ατόμων για εγκλήματα σεξουαλικής βίας στα στρατόπεδα κράτησης γύρω από το Πρίεντορ. Δυο χρόνια μετά, το ICTY αποτέλεσε το πρώτο διεθνές δικαστήριο που επέβαλε καταδικαστική απόφαση για σεξουαλική βία στην υπόθεση του Ντούσκο Τάντιτς.
Μία ακόμη δικαστική απόφαση ορόσημο ακολούθησε το 2004, όταν ο Στρατηγός Ράντισλαβ Κρστιτς καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 35 ετών για συμμετοχή στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα, συμπεριλαμβανομένης σεξουαλικής βίας που διεπράχθη από τους στρατιώτες του. Ήταν η πρώτη περίπτωση στην ιστορία που ο βιασμός χαρακτηρίστηκε μέσο εθνικής κάθαρσης.
Η Ένωση Γυναικών Θυμάτων Πολέμου που εδρεύει στο Σεράγεβο αναφέρει πως όλο και περισσότερα θύματα σπάνε τη σιωπή τους.
Η Μπακίρα Χασέτσιτς, η οποία ίδρυσε την ένωση, ανέφερε στους SETimes πως "το 98% των εγκλημάτων πολέμου ήταν εναντίον Βοσνίων γυναικών", αν και η ένωση έχει Βοσνιακά, Κροατικά και Σερβικά μέλη. Πιο πρόσφατα, εντάχθηκαν και γυναίκες Ρομά.
Ξεπερνώντας τα τραύματα, πρόσθεσε "είναι αδύνατο να διαγράψουμε από το μυαλό μας όλα όσα έχουμε ζήσει".
Είναι επικριτική ως προς τη στρατηγική που υιοθετήθηκε το 2008 για τη δίωξη φερόμενων εγκληματιών πολέμου. "Εάν συνεχίσουν με αυτή τη στρατηγική... θα χρειαστούν 1.000 χρόνια".
Από τα τέλη του 2010, 28 άτομα έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα σεξουαλικής βίας στη Β-Ε και τέσσερα καταδικάστηκαν επιπρόσθετα για την αποτυχία τους να αποτρέψουν εγκλήματα. Κάποιοι έλαβαν μεγάλες ποινές, όπως ο Μίλομιρ Στάκιτς, στον οποίο επιβλήθηκε ποινή 40 χρόνια.
Τα θύματα βιασμού δεν συμπεριλήφθηκαν στους αντίστοιχους νόμους για τα θύματα πολέμου ούτε στη Β-Ε ούτε στο Κοσσυφοπέδιο. Ούτε και υπάρχουν διαθέσιμοι ακριβείς αριθμοί ως προς τον αριθμό θυμάτων στο Κοσσυφοπέδιο.
"Λέγεται πως ο αριθμός γυναικών που έχουν βιαστεί κυμαίνεται από 10.000 έως 20.000. Στην κοινωνία μας, ο κόσμος δεν συζητάει ακόμα ανοικτά για το συγκεκριμένο είδος βίας", δήλωσε στους SETimes η Φεριντέ Ρουσίτι, του Κέντρου Ενάντια στα Βασανιστήρια στην Πρίστινα.
Σύμφωνα με έκθεση του Μάη του 2000 από την Human Rights Watch, η πλειονότητα των βιασμών είχε διαπραχθεί από "Σέρβους παραστρατιωτικούς" με δεσμούς "είτε με το Σερβικό υπουργείο Εσωτερικών ή το Γιουγκοσλαβικό Στρατό".
Οι επιπτώσεις γι' αυτές τις γυναίκες είναι τεράστιες, σημείωσε η Ρουσίτι, συχνά οδηγώντας σε διαζύγιο ή στην απόφαση να μην παντρευτούν ποτέ.
Η Χασέτσιτς από τη Β-Ε συμφωνεί. "Καμία από τις γυναίκες δεν ξεπερνάει το τραύμα. Ζούμε για να εκδικηθούμε, αγωνιζόμενες για τη δικαιοσύνη και την αλήθεια".
Αποστολή e-mail σε φίλο
Έκδοση εκτύπωσης 
ΡΕΠΟΡΤΑΖ
Οι συνεχιζόμενες προσπάθειες των πολιτικών κομμάτων και των ΜΚΟ βοηθούν την υλοποίηση μιας ειρηνικής μετάβασης.
Καλωσορίζουμε τα σχόλιά σας για τα άρθρα των SETimes.
Ελπίζουμε ότι θα χρησιμοποιήσετε το φόρουμ αυτό για να αλληλεπιδράσετε με άλλους αναγνώστες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Για να καταστήσουμε την εμπειρία αυτή ενδιαφέρουσα, σας ζητάμε να ακολουθήσετε τους κανόνες που επισημαίνονται στην πολιτική σχολίων. Υποβάλλοντας σχόλια, συμφωνείτε στους κανόνες αυτούς. Αν και ο δικτυακός τόπος SETimes.com ενθαρρύνει τη συζήτηση όλων των θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων των ευαίσθητων, τα σχόλια που δημοσιεύονται αποτελούν αποκλειστικά τις απόψεις όσων τα καταχωρούν. Ο δικτυακός τόπος SETimes.com δεν είναι απαραίτητο ότι επιδοκιμάζει ή συμφωνεί με τις ιδέες, θέσεις ή απόψεις που εκφράζονται στα σχόλια αυτά. Οι SETimes.com καλωσορίζουν τις εποικοδομητικές συζητήσεις ωστόσο αποθαρρύνουν τη χρήση υλικού που έχει αντιγραφεί και επικολληθεί από άλλες πηγές, μη συνοδευόμενους συνδέσμους και συνθήματα μιας γραμμής. Το φόρουμ διαθέτει διαχειριστή. Σχόλια που κρίνονται υβριστικά, προσβλητικά ή ότι περιλαμβάνουν βωμολοχίες ενδέχεται να μη δημοσιευθούν.
Πολιτική Σχολίων των SETimes