Αρχαιολογική ανακάλυψη ανοίγει παράθυρο στους Ιλλυριούς

08/01/2009

Η ανακάλυψη εμπορικού σταθμού των Ιλλυριών παρέχει πληροφορίες για τους αρχαίους λαούς της Βαλκανικής Χερσονήσου.

(Διάφορες πηγές)

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πολλά αρχαία, όπως περισσότερες από 30 βάρκες Ιλλυριών γεμάτες Ρωμαϊκούς αμφορείς. [Πανεπιστήμιο Μόσταρ]

Έπειτα από αρκετές εβδομάδες εντατικών ανασκαφών, αρχαιολογική ομάδα του Πανεπιστημίου Όσλο ανακοίνωσε εύρημα τον προηγούμενο μήνα, το οποίο ενδέχεται να αλλάξει την ιστορία των Ιλλυριών για την περίοδο της ύπαρξής τους.

Εμπορικός σταθμός των Ιλλυριών στη συνοριακή περιοχή μεταξύ Κροατίας και Βοσνίας και Ερζεγοβίνης (Β-Ε) ρίχνει φως σε άγνωστη πτυχή της ζωής του αρχαίου λαού της Βαλκανικής Χερσονήσου.

Η επικεφαλής της αρχαιολογικής ομάδας που ανακάλυψε τα ίχνη του εμπορικού σταθμού ήταν η Βοηθός Καθηγητού Μαρίνα Προύσατς. "Η ανακάλυψή μας είναι σημαντική για να κατανοήσουμε τις πολιτιστικές ταυτότητες των Βαλκανίων κατά τους αρχαίους χρόνους," δήλωσε.

Η ανακάλυψη -- η πρώτη του είδους της -- αποτελείται από τα χαλάσματα αποικισμού και τα χαλάσματα λιμανιού το οποίο ενδέχεται να λειτουργούσε ως εμπορικός σταθμός. Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν πολλές βυθισμένες βάρκες γεμάτες στάμνες κρασιού ή αμφορείς, οι οποίοι χρονολογούνται στον 1ο αιώνα π.Χ. Το πλήθος κεραμικών υποδηλώνει ότι αποτελούσε σημαντικό εμπορικό σταθμό.

Η Ντεσίλο, όπου πραγματοποίησε τις ανασκαφές της η ομάδα, βρίσκεται 20 χλμ. από τις ακτές προσχωσιγενούς πεδιάδας από τον ποταμό Νερετβά. "Η Ντεσίλο βρίσκεται στο πιο εσωτερικό σημείο ενός ήσυχου κόλπου όπου ήταν φυσικό να μεταφέρονται αγαθά σε μικρότερες βάρκες, έτσι η περιοχή είναι ιδανική για εσωτερικό εμπορικό λιμάνι. Γνωρίζαμε ότι εάν βρίσκαμε ένα λιμάνι θα αποτελούσε σπάνιο παράδειγμα σημείου συνάντησης σε αυτό το αδιάβατο τοπίο," δήλωσε η Προύσακ στο ScienceDaily.

Οι Ιλλυριοί ήταν Ινδοευρωπαίοι φυλέτες που εμφανίστηκαν στο δυτικό τμήμα της Βαλκανικής Χερσονήσου περίπου το 1.000 π.Χ. -- περίοδος η οποία συμπίπτει με το τέλος της Εποχής του Χαλκού και την έναρξη της Εποχής του Σιδήρου. Κατοίκησαν σε μεγάλο μέρος της περιοχής κατά την επόμενη χιλιετία.

Στο ύψος της, η αρχαία Ιλλυρία περιελάμβανε την Αδριατική ακτογραμμή και το ορεινό εσωτερικό των Δυτικών Βαλκανίων -- οι σημερινές Αλβανία, Σλοβενία, Δαλματία, Κροατία, Β-Ε, Κοσσυφοπέδιο, Μαυροβούνιο και Σερβία -- καθώς επίσης, σε ένα σημείο, την περιοχή Μολόσσα (Ήπειρος) στη βορειοδυτική Ελλάδα.

Οι Ιλλυριοί νικήθηκαν από τους Ρωμαίους κατακτητές τον 1ο αιώνα π.Χ. Αργότερα, τα εδάφη των Ιλλυριών αποτέλεσαν επαρχίες της Ρωμαϊκής και της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Η ανακάλυψη της Νορβηγικής ομάδας και η ερμηνεία της επισημαίνουν τις αρχαίες εμπορικές συνδέσεις μεταξύ Ρωμαίων και Ιλλυριών και δείχνουν ότι οι Ιλλυριοί δεν ήταν μόνο πολεμιστές και πειρατές, όπως χαρακτηρίζονται από κάποιους ιστορικούς, αλλά επίσης λαός που ανέπτυσσε την οικονομία και το εμπόριό του.

Με τη χρονολόγηση του αμφορέα, οι επιστήμονες ανακάλυψαν ενδείξεις ότι οι βάρκες βυθίστηκαν σε διάρκεια σχεδόν ενός αιώνα -- δείχνοντας ότι δεν ήταν πειρατικά πλοία που δέχθηκαν επίθεση από Ρωμαίους.

Ο Αρχαιολόγος Άνταμ Λιντχάγκεν, ο οποίος εξειδικεύεται στους Ρωμαϊκούς αμφορείς και έλαβε μέρος στην αποστολή, αναφέρει ότι είναι το πιο σημαντικό εύρημα μέχρι στιγμής από την εποχή των Ιλλυριών.