Η Σερβία φιλοδοξεί να απαγορεύσει τη σωματική τιμωρία των παιδιών

26/12/2008

Σύμφωνα με την UNICEF, το 70% περίπου των παιδιών στη Σερβία υφίστανται σωματική ή ψυχολογική βία στο σπίτι, με τα παιδιά που προέρχονται από τις φτωχιές οικογένειες των ρόμα να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

Της Μπογιάνα Μιλοβάνοβιτς για τους Southeast European Times, Βελιγράδι -- 26/12/08

Οι σερβικές αρχές λένε ότι σχεδιάζουν να προάγουν καλύτερες στρατηγικές ανατροφής παιδιών. [Νίκολα Μπαρμπούτοφ]

Μετά τον κώδωνα κινδύνου από τους Σέρβους κοινωνικούς λειτουργούς για αυξανόμενη βία κατά των παιδιών εντός της οικογένειας, οι αρχές και οι ΜΚΟ εγκαινίασαν δημόσιο διάλογο για την επιβολή ποινών στους γονείς που δέρνουν τα παιδιά τους.

Η σωματική τιμωρία στη Σερβία είναι παράνομη στα σχολεία αλλά όχι στα σπίτια.

Οι κοινωνικοί λειτουργοί, έργο των οποίων είναι να αντιδρούν σε κάθε αναφερόμενη πράξη βίας κατά των παιδιών, επισημαίνουν ότι το πρόβλημα αυξήθηκε κατά τα τελευταία χρόνια. Η πιο συνήθης μορφή κακοποίησης είναι η αμέλεια για τις βασικές ανάγκες του παιδιού και ακολουθούν οι προφορικές απειλές και η σοβαρότερη μορφή σωματικής κακοποίησης.

Στις οικογένειες των Ρόμα παρουσιάζονται περισσότερα κρούσματα σωματικής τιμωρίας και μεγαλύτερος κίνδυνος για κακοποίηση. Η UNICEF αναφέρει ότι το 80% των γονέων Ρόμα τιμωρούν τα παιδιά τους για πταίσματα είτε σωματικά είτε ψυχολογικά, πράγμα που ξεπερνά το 70% για τα παιδιά τωνΣσέρβων γενικά. Περίπου το ένα τρίτο – 35% - των μητέρων Ρόμα χτυπούν τα παιδιά τους.

Το να κτυπά κανείς τα παιδιά του απαγορεύεται δια νόμου σε 16 ευρωπαϊκές χώρες, τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία. Στις πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες, την Κροατία, τη Σλοβενία και τα Σκόπια, το στοιχείο αυτό προστέθηκε στο οικογενειακό δίκαιο.

Ομάδα παιδιών εγχείρισε αντίγραφο της πρωτοβουλίας κατά του χτυπήματος των παιδιών στο Σέρβο διαμεσολαβητή πριν έναν περίπου μήνα, κι αυτό συνοδεύθηκε από γενικό δημόσιο διάλογο επί του θέματος αυτού.

Η διαμεσολαβητής Σάσα Γιάνκοβιτς λέει ότι η εφαρμογή νομικών ποινών για γονείς που τιμωρούν σωματικά τα παιδιά τους είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα αφού οι ποινές αυτές θα μπορούσε να ερμηνευθούν από τους σκεπτικιστές ως «παρέμβαση στις οικογενειακές σχέσεις».

«Η κακοποίηση των παιδιών θα πρέπει να καταπολεμηθεί μόνο με το νόμο και κανονισμούς, αλλά θα πρέπει να αλλάξουν και οι αντιλήψεις των ίδιων ων γονέων» είπε ο Γιάνκοβιτς.

Η Λιλιάνα Λούσιτς, στέλεχος του υπουργείου Κοινωνικής Πολιτικής, ανακοίνωσε ότι το υπουργείο θα προτείνει τροποποιήσεις στο οικογενειακό δίκαιο για την απαγόρευση της σωματικής τιμωρίας ως μέτρο ανατροφής των παιδιών.

«Θα πρέπει να προάγονται θετικά μέτρα ανατροφής παιδιών, ενώ το ξύλο ως μορφή πειθαρχίας θα πρέπει να εξαλειφθεί» είπε η Λούσιτς.

Κατά τη ίδια, η κυβέρνηση θα υιοθετήσει σύντομα εθνική στρατηγική κύριος σκοπός της οποίας θα είναι να υπάρχει καλύτερος έλεγχος της βίας κατά των παιδιών προκειμένου να οριστεί επακριβώς η έκταση του προβλήματος. Η πολιτεία προγραμματίζει επίσης να προάγει θετικά μέτρα πειθαρχίας αντί της σωματικής τιμωρίας μέσω εκπαιδευτικών εκστρατειών σε τοπικό επίπεδο.

Ο ψυχολόγος Ζάρκο Τρεμπέσανιν τονίζει ότι η σωματική τιμωρία ως μορφή πειθάρχησης ενός παιδιού είναι βαθιά ριζωμένη στη σερβική παράδοση.

Προσθέτει δε ότι η χρήση του ξύλου για την πειθάρχηση των παιδιών μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερα αρνητικά παρά θετικά αποτελέσματα αφού τα παιδιά ενδέχεται να υιοθετήσουν τη βία ως πρότυπο συμπεριφοράς.