Φυγόδικος που κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου: Γκόραν Χάτζιτς

25/07/2008

Ο κατηγορούμενος κροατοσέρβος Γκόραν Χάτζιτς που διαφεύγει τη σύλληψη εδώ και τέσσερα χρόνια.

(Διάφορες πηγές)

Ο Γκόραν Χάτζιτς. [Αρχείο]

Στις 4 Ιουνίου 2004, ένας από τους δικαστές του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία επιβεβαίωσε την κατηγορία, την οποία υπογράφει η τότε εισαγγελέας του δικαστηρίου Κάρλα Ντελ Πόντε, κατά του κροατοσέρβου ηγέτη Γκόραν Χάτζιτς.

Το πρωί της 13ης Ιουλίου του ιδίου έτους, οι αξιωματούχοι της Χάγης εγχείρισαν το έγγραφο και ένταλμα σύλληψης -- και τα δύο σφραγισμένα - στις σερβικές αρχές ζητώντας από αυτές "να ενεργήσουν με τη δέουσα επιμέλεια και εντός 72 ωρών".

Επτά ώρες αργότερα, ο Χάτζιτς, που ζούσε σε μια βίλα στη βόρεια πόλη Νόβι Σαντ της Σερβίας τότε, έφυγε από το σπίτι του με μια μεγάλη τσάντα και εξαφανίστηκε. Ξέφυγε 17 ώρες πριν το σερβικό δικαστήριο ζητήσει από την αστυνομία να προβεί στη σύλληψή του.

Όταν ενημερώθηκε ότι ο Χάτζιτς ήταν αδύνατο να βρεθεί και ότι δεν ήταν γνωστό το πού ήταν, το διεθνές δικαστήριο δημοσιοποίησε την κατηγορία εναντίον του στις 16 Ιουλίου 2004, αφού το δήθεν σφραγισμένο έγγραφο είχε φτάσει στα μέσα ενημέρωσης.

Ο πρώην κροατοσέρβος ηγέτης συμπεριλήφθηκε έτσι στη λίστα των 2 άλλων φυγόδικων που καταζητούνται από το διεθνές ποινικό δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου κατά τη διάρκεια των βαλκανικών συγκρούσεων της δεκαετίας 1990.

Η Ντελ Πόντε κατηγόρησε τις σερβικές αρχές ότι ενημέρωσαν τον Χάτζιτς πριν από την επικείμενη σύλληψή του.

Ο Χάτζιτς, που γεννήθηκε στις 17 Σεπτεμβρίου 1958 στη δημοτική περιφέρεια Βινκόβσκι της Κροατίας, εργάστηκε ως αποθηκάριος πριν από τον πόλεμο 1991-1995.Κατά τη δεκαετία 1980, έγινε μέλος του Συνδέσμου Κομμουνιστών - Κόμματος για Δημοκρατικές Αλλαγές και αργότερα του Σερβικού Δημοκρατικού Κόμματος (ΣΔΚ). Στις 10 Ιουνίου 1990, εξελέγη πρόεδρος του κόμματος για το Βούκοβαρ και συνέχισε να ανεβαίνει βαθμίδες.

Όταν η Κροατία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της στις 25 Ιουνίου 1991, ο Χάτζιτς διορίστηκε πρόεδρος της κυβέρνησης της αυτοκηρυχθείσας Σερβικής Αυτόνομης Περιφέρειας της Σλαβονίας, Μπαράνια και Δυτικού Στερν. Στις 26 Φεβρουαρίου 1992, εξελέγη πρόεδρος της αποκαλούμενης Δημοκρατίας της Σερβικής Κράινα. Παρέμεινε στη θέση μέχρι το Δεκέμβριο του 1993.

Οι εισαγγελείς του διεθνούς ποινικού δικαστηρίου διατύπωσαν κατηγορητήριο με οκτώ κατηγορίες διάπραξης εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας και έξι κατηγορίες παραβίασης των κανόνων και ηθών του πολέμου για τη φερόμενη εμπλοκή του σε διώξεις, εξολόθρευση, δολοφονία, φυλάκιση, βασανιστήρια, απάνθρωπες πράξεις, βάναυση μεταχείριση, εξορία, αδικαιολόγητη καταστροφή και λεηλασία δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας.

Οι κατηγορίες καλύπτουν την περίοδο από 25 Ιουνίου 1991 έως τα τέλη του Δεκεμβρίου 1993. Το δικαστήριο ισχυρίζεται ότι ο Χάτζιτς συμμετείχε ως συναυτουργός σε κοινή εγκληματική επιχείρηση επιδιώκοντας τη "μόνιμη βίαιη απομάκρυνση της πλειοψηφίας του κροατικού και άλλου μη σερβικού πληθυσμού από περίπου το ένα τρίτο τους εδάφους της Δημοκρατίας της Κροατίας προκειμένου να το καταστήσει μέρος του νέου σερβικού κράτους μέσω της διάπραξης εγκλημάτων".

Άλλοι που περιλαμβάνονται ως μέλη αυτής της κοινής εγκληματικής δράσης είναι ο Μίλαν Μάρτιτς, ένας ακόμα κροατοσέρβος ηγέτης, καθώς και ορισμένα πρόσωπα κλειδιά κατά τον καιρό εκείνο, περιλαμβανομένου και του αποβιώσαντος προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ο αρχηγός εθνικής ασφάλειας Γιόβιτσα Στάνισιτς και ο διοικητής των ειδικών μονάδων Φράνκο Σιμάτοβιτς, ο ηγέτης του σερβικού ριζοσπαστικού κόμματος Βόζισλαβ Σέσελι, ο οποίος δικάζεται σήμερα για εγκλήματα πολέμου στο δικαστήριο της Χάγης, και ο αποβιώσας ηγέτης Ζέλκο "Αρκάν" Ραζνάτοβιτς.

Μεταξύ των υποθέσεων για φερόμενα εγκλήματα πολέμου κατά κροατών και άλλων μη σέρβων, το κατηγορητήριο αναφέρει τη θανάτωση, το Νοέμβριο του 1991, 264 Κροατών αιχμαλώτων πολέμου τους οποίους πήραν οι σερβικές δυνάμεις από το νοσοκομείο του Βούκοβαρ και τους σκότωσαν στη φάρμα Οβκάρα, 5 χλμ περίπου νότια της πόλης. Ο Χάτζιτς αντιμετωπίζει επίσης κατηγορίες για συμμετοχή στον αφανισμό ή θάνατο χιλιάδων πολιτών, περιλαμβανομένων και γυναικών και ηλικιωμένων, σε πολλά χωριά της ανατολικής Σλαβονίας.

Το κατηγορητήριο έγγραφο περιγράφει λεπτομερώς ένα συμβάν της 18ης Οκτωβρίου 1991, στο οποίο δυνάμεις υπό τη διοίκηση του Χάτζιτς, μέλη της παραστρατιωτικής ομάδας Ντουσάν Σίλνι και τα σερβικά στρατεύματα, ανάγκασαν 50 Κροάτες κρατουμένους να βαδίσουν μέσα από ναρκοπέδιο στις παρειές του χωριού Λόβας, 20 περίπου χλμ νοτιοδυτικά του Βούκοβαρ. Από τις εκρήξεις και τους πυροβολισμούς σκοτώθηκαν 21 από τους κρατούμενους.