Καθηγητής Ρουμανικής καταγωγής θυσιάζει τη ζωή του για να σώσει φοιτητές από πυροβολισμούς στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια

18/04/2007

Ο Λίβιου Λιμπρέσκου επέζησε από το Ολοκαύτωμα και αργότερα διέπρεψε ως μηχανολόγος μηχανικός. Τη Δευτέρα, έχασε τη ζωή του καθώς βοηθούσε τους φοιτητές του να σωθούν από τη χειρότερη σφαγή σε Αμερικάνικη πανεπιστημιούπολη μέχρι σήμερα.

(Nine o'Clock, Reuters, New York Times, Los Angeles Times, The Daily Record, The Times - 18/04/07, AP, UPI, Chicago Tribune, CNSNews, HotNews.ro - 17/04/07)

Ένα κερί και λουλούδια κοσμούν πορτραίτο του Λίβιου Λιμπρέσκου στο Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου την Τρίτη (17 Απριλίου). [Getty Images]

Οι ζωές 32 ανθρώπων σταμάτησαν απότομα τη Δευτέρα (16 Απριλίου) από πρωτοφανές μακελειό στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, αποτελώντας την πιο αιματηρή σφαγή σε Αμερικανική πανεπιστημιούπολη μέχρι σήμερα. Ένα από θύματα ήταν ο Λίβιου Λιμπρέσκου, Ρουμανικής καταγωγής, ο οποίος κατείχε διπλή υπηκοότητα ΗΠΑ-Ισραήλ, και ο οποίος δίδασκε μηχανολογία στο πανεπιστήμιο. Επιζήσας του Ολοκαυτώματος, πέθανε ηρωικά προσπαθώντας να σώσει τους φοιτητές του.

"Ο πατέρας μου μπλόκαρε το άνοιγμα της πόρτας με το σώμα του και ζήτησε από τους φοιτητές να τραπούν σε φυγή", ανέφερε στο ΑΡ ο γιος του καθηγητή, Τζόε Λιμπρέσκου, σε τηλεφωνική συνέντευξη την Τρίτη. "Οι φοιτητές άρχισαν να ανοίγουν τα παράθυρα και να πηδούν έξω".

Σχόλιο στη Βρετανική The Times την Τετάρτη ανέφερε ότι ο καθηγητής, 76 ετών, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στη διδασκαλία και την έρευνα, έσωσε τουλάχιστον εννέα ζωές.

Ο Λιμπρέσκου και οι φοιτητές του βρίσκονταν σε αίθουσα διδασκαλίας στο δεύτερο όροφο του Κτιρίου Νόρις του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια, όταν ο δράστης, ο οποίος αναγνωρίστηκε ως ο Τσο Σεούνγκ-Χιού, Νοτιοκορεάτης φοιτητής 23 ετών, άρχισε να επιδίδεται σε βιαιοπραγίες στη διπλανή πόρτα. Όλα ξεκίνησαν με έναν εκκωφαντικό ήχο "σαν ένα τεράστιο σφυρί", ανέφερε φοιτητής εξιστορώντας το πως βίωσε τα επεισόδια. Στη συνέχεια, ακούστηκαν κραυγές και συνεχείς βροντές.

Ο Λιμπρέσκου έτρεξε στην πόρτα, ταμπουρώνοντάς τη με το σώμα του σε προσπάθειά του να εμποδίσει τον Τσο και να δώσει στους φοιτητές του χρόνο ώστε να διαφύγουν πηδώντας από τα παράθυρα. Αν και κάποιοι υπέστησαν κατάγματα, είναι ασφαλείς. Ο καθηγητής, ωστόσο, σκοτώθηκε όταν ο Τσο κατάφερε να ανοίξει την πόρτα και τον πυροβόλησε.

"Πρέπει να ήμουνα το όγδοο ή το ένατο άτομο που πήδηξε, και νομίζω ότι ήμουν ο τελευταίος", ανέφερε σε δημοσιογράφους το Άλεκ Καλχούν, 20 ετών.

"Ο πατέρας μου απέδειξε το θάρρος του προβάλλοντας αντίσταση για όσα πίστευε εδώ και χρόνια", ανέφερε ο Τζόε Λιμπρέσκου.

Έχοντας γεννηθεί σε οικογένεια Εβραίων Ρουμάνων, σε παιδική ηλικία, όταν η Ρουμανία ένωσε τις δυνάμεις της με τη Ναζιστική Γερμανία κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Λιμπρέσκου στάλθηκε σε στρατόπεδο εργασίας. Μαζί με χιλιάδες άλλους Εβραίους, ο ίδιος και η οικογένειά του μεταφέρθηκαν στη συνέχεια σε κεντρικό γκέτο στην πόλη Φοτσάνι.

Σύμφωνα με έκθεση του 2004, κατά τη διάρκεια του πολέμου από το καθεστώς των δοσίλογων σκοτώθηκαν περί τις 380.000 Ρουμάνοι Εβραίοι.

Ο Λιμπρέσκου αποφοίτησε το 1953 από το Πολυτεχνικό Πανεπιστήμιο του Βουκουρεστίου με πτυχίο στη μηχανική και την αεροναυπηγική. Αργότερα εξειδικεύτηκε στις σύνθετες δομές και στην αεροελαστικότητα.

Λόγω συμπάθειάς του προς το Ισραήλ και της άρνησής του να ορκιστεί πίστη και υποταγή στο κομμουνιστικό καθεστώς του Νικολάι Τσαουσέσκου, του απαγορεύθηκε οποιαδήποτε επαφή με πηγές εκτός Ρουμανίας και δεν του επιτρεπόταν να φύγει από τη χώρα.

Ωστόσο, χάρη στην προσωπική παρέμβαση του τότε Πρωθυπουργού του Ισραήλ Μέναχεμ Μπεγκίν, ο Λιμπρέσκου κατάφερε να αναχωρήσει για το Ισραήλ, όπου και εγκαταστάθηκε το 1978. Λίγο καιρό μετά, απασχολήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, διδάσκοντας μηχανολογία μέχρι το 1985. Αργότερα μετέβη για ετήσια μετεκπαίδευση στη Βιρτζίνια, όπου και αποφάσισε να παραμείνει.

Η ακαδημαϊκή κοινότητα της Ρουμανίας, μαζί με συναδέλφους του Λιμπρέσκου από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια, θρήνησαν την Τρίτη τον τραγικό θάνατό του.

"Αποτελεί μεγάλη απώλεια", ανέφερε η Αικατερίνα Αντρονέσκου, επικεφαλής του Πολυτεχνικού Πανεπιστημίου στο Βουκουρέστι. "Μας προκαλεί συγκίνηση ο τρόπος που αντέδρασε και υπερασπίστηκε τους φοιτητές του με τη ζωή του".

Συγγραφέας πλήθους δημοσιεύσεων, ο Λιμπρέσκου απονεμήθηκε αμέτρητα βραβεία για το έργο του. Το 1969 πήρε ντοκτορά από τη Ρουμανική Ακαδημία Επιστημών. Το πνευματικό ίδρυμα στο οποίο ανήκε τον βράβευσε το 2000 με τιμητική διάκριση. Επίσης, έλαβε αρκετές επιχορηγήσεις από τη NASA.

Συνάδελφοι περιέγραψαν τον Λιμπρέσκου ως "ευφυέστατο επιστήμονα", "εξαίρετο άνθρωπο" και "πραγματικό κύριο". Θα τον θυμούνται η γυναίκα του, Μαρλένα και οι δυο γιοι του.