Ξέφυγε το χρυσό από τη Σερβία στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου

25/08/2008

Σύμφωνα με πολλούς, οι Σέρβοι αθλητές δεν κατάφεραν να εξαργυρώσουν τις δυνατότητές τους με Ολυμπιακά μετάλλια, και οι μπλόγκερ διερωτούνται το γιατί.

Από τα Balkanblogs για τους Southeast European Times – 25/08/08

Ο χρυσός ολυμπιονίκης και κολυμβητής των ΗΠΑ Μάικλ Φελπς (κέντρο), ο αργυρός ολυμπιονίκης Μίλοραντ Τσάβιτς από τη Σερβία (αριστερά) και ο χάλκινος ολυμπιονίκης Άντριου Λότερστέιν από την Αυστραλία στέκονται στο Ολυμπιακό βάθρο για την τελετή απονομής μεταλλίων στα 100 μέτρα πεταλούδα, ανδρών. [Getty Images]

Οι Σέρβοι αθλητές δεν είχαν πολλές ελπίδες να ανέβουν στο βάθρο στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες 2008, αν και ο Μίλοραντ Τσάβιτς μπορεί να είναι υπερήφανος για τον τερματισμό του αμέσως μετά τον Μάικλ Φελπς. Γιατί δεν τα πήγαν καλύτερα οι Σέρβοι στο Πεκίνο; Μπλόγκερ στο B92 αναζητούν εξηγήσεις.

Για τον Vracarac92, βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη εθνικής υπερηφάνειας. Κατά την ύψωση της Σερβικής σημαίας στο Ολυμπιακό χωριό, θυμάται, οι Κινέζοι διοργανωτές έδειχναν περισσότερο σεβασμό από τους Σέρβους αθλητές.

"Ο ένας ξυνόταν, ο άλλος έτριβε τη μύτη του, ένας άλλος ψιθύριζε κάτι στο αυτί του συναθλητή του, ένας τέταρτος πίεζε τα χέρια του στις τσέπες του...Ούτε ένας από τους Ολυμπιακούς αθλητές μας δεν τραγουδούσε τον εθνικό ύμνο. Δεν έβαλε κανείς το δεξί χέρι του στην καρδιά", γράφει. "Η εικόνα αυτή αποκαλύπτει πολλά στοιχεία για μας, τους Σέρβους, για το ελάχιστο επίπεδο εθνικής συναίσθησης. Αντίστοιχα, ήταν ελάχιστοι οι Σέρβοι αθλητές που ήταν πρόθυμοι να τα δώσουν όλα για τη Σερβία".

Για παράδειγμα, πρόσθεσε ο Vracarac92, κοιτάξτε απλά τον τρόπο που συμπεριφέρθηκε μια από τις κορυφαίες ποδοσφαιρικές ομάδες, η Partizan. Καταμεσής των Ολυμπιακών, έδωσε εντολή σε δυο από τους παίκτες της να επιστρέψουν στο Βελιγράδι. Με αυτό το κλίμα, γράφει, "ακόμα και τα μετάλλια που κερδίσαμε αποτελούν μπόνους!"

Σχετικά Δημοσιεύματα

Ο Drug.clan διαφωνεί. "Ένας αθλητής που τρέχει για τη χώρα και για το λαό του, και όχι για τον εαυτό του, τρέχει πιο γρήγορα;" διερωτάται. "Επικροτώ τους αθλητές μας που δεν επέδειξαν ζήλο για τα σύμβολο της εθνικής υπόστασής μας, σηκώνοντας τα χέρια τους στην καρδιά για τη χώρα, το έθνος και τα λοιπά... Αρκετά με αυτή την αφροσύνη, η οποία αξιώνεται ότι πρώτα έρχεται το έθνος, μετά η εκκλησία, στη συνέχεια η οικογένειά μου και τελευταίος εγώ".

Η Σερβία περνάει κρίση ταυτότητας, αναφέρει ο Antioksidant. "Αυτή τη στιγμή, για παράδειγμα, οι πολίτες της Σερβίας έχουν περίεργη συμπεριφορά προς τη χώρα τους, η οποία ποικίλει από τυφλή λατρεία μέχρι ακραία περιφρόνηση...Αλλά ο καιρός περνάει, και όλα θα ηρεμίσουν", ελπίζει.

Σύμφωνα με τον Lidiaz, η επικρατούσα νοοτροπία στη χώρα δεν προάγει τα επιτεύγματα. "Η Σερβία περιφρονεί την επιτυχία, περιφρονεί όσους επιτυγχάνουν κάτι. Ξέρει κανείς που βρίσκεται σήμερα η Σνεζάνα Παΐκιτς; Ή μήπως η Βέρα Νίκολιτς;... Για ποιο λόγο έλαβε η Γιάσνα Φάζλιτς Αμερικάνικη υπηκοότητα και η Νατάσα Γιάνιτς Ουγγρική; Μόνο οι άδολοι, όπως ο Μίλοραντ Τσάβιτς, πιστεύουν ότι υπάρχουν φυσιολογικές συνθήκες για προπόνηση και διαβίωση".

"Ο Τσάβιτς...μεγάλωσε και διακρίθηκε σε κορυφαίο αθλητή στις Ηνωμένες Πολιτείες", ανταπαντά ο vnk. "Δεν είχε ποτέ την ψευδαίσθηση ότι το κράτος, άμεσα ή έμμεσα, πρέπει να του εξασφαλίσει το βιοπορισμό του. Σπουδάζει, κολυμπά και δημιουργεί ευκαιρίες για τον ίδιο. Αυτό που τον προβληματίζει ώστε να επιστρέψει στη Σερβία δεν έχει να κάνει με το αν θα του παρέχει το κράτος ένα κεραμίδι, αλλά με το αν μπορεί να τους προσφέρει το κράτος τις σωστές συνθήκες για να προπονηθεί, καθώς επίσης αν η πισίνα θα είναι θερμαινόμενη ή όχι".

Το παρόν περιεχόμενο ανατέθηκε για τους SETimes.com.