Η παράξενη περίπτωση του Δρ. Ντάμπιτς

25/07/2008

Ψυχίατρος, ποιητής, ύποπτος για εγκλήματα πολέμου και τελευταία γκουρού της "εναλλακτικής φαρμακολογίας", Ο Ράντοβαν Κάρζτζιτς άλλαζε ταυτότητα με σχετική ευκολία. Ο κοινός παρονομαστής, προτείνουν οι μπλόγκερ, ήταν η επιθυμία για την προβολή.

Των Balkanblogs για τους Southeast European Times -- 25/07/08

Ο ύποπτος για εγκλήματα πολέμου Ράντοβαν Κάρατζιτς ζούσε δημοσίως ως Δρ. Ντράγκαν Ντμπσιτς, πρώην ψυχίατρος και, κάποτε, ποιητής. [Αρχείο]

Με τη σύλληψη του φερόμενου εγκληματία πολέμου Ράντοβαν Κάρατζιτς να κυριαρχεί στα νέα της εβδομάδος, οι Σέρβοι μπλόγκερ έχουν γοητευθεί από την αυτο-ευρηματικότητά του. Ο άνθρωπος που κατηγορείται ότι επέβλεπε ορισμένες από τις αιματηρότατες θηριωδίες της πρόσφατης ευρωπαϊκής ιστορίας τελικά αποδείχθηκε ότι ζούσε ανοιχτά στο Βελιγράδι υπό το προσωπείο ειδικού υγείας και πνευματικότητας.

Στα μπλογκ Β92, ο Milan Cirkovic δίνει στο κείμενο τον τίτλο "Δρ Ντάμπιτς ή πώς σταμάτησα να στεναχωριέμαι και έμαθα να αγαπώ την κβαντική ενέργεια".

"Τώρα όταν και οι βρετανοί σε συγχαίρουν για εκκεντρικότητα και διαστρεβλώσεις, αυτό είναι όντως κάτι" γράφει. "Μας ζηλεύει ο Τέρι Γκίλιαμ και οι λοιποί της ομάδας Μόντι Πάιθον γιατί κάτι τόσο φανταστικό δεν θα φάνταζε ούτε και σε αυτούς".

"Όπως ο Πήτερ Σέλερς, που μπορούσε να μιμηθεί τον Μάντρεικ, τον πρόεδρο Μάφι και τον τρελλοναζί Δρ. "Παράξενη Αγάπη", έτσι και ο δικός μας "ήρωας" ήταν σε θέση να είναι ταυτόχρονα ο ποιητής Κάρατζιτς, αιμοβόρος εγκληματίας πολέμου και ο πνευματικός ηγέτης Ντάμπιτς -- και ποιος ξέρει τι άλλο θα δείξει η ανάκριση. "Η πλευρά της 'έρευνάς' του είναι ιδιαίτερα συναρπαστική, προσθέτει ο Τσίρκοβιτς.

Adam Weisphaut ισχυρίζεται ότι "απατεώνες και τσαρλατάνοι υπάρχουν παντού και αυτό από μόνο του δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο". Αυτό που είναι παράξενο, προσθέτει, είναι ότι κατά τα χρόνια του πολέμου τέτοιες "ψευδοπρακτικές" ενθαρρύνονταν σε στήριξη των κυβερνητικών πολιτικών.

"Όταν το καλοσκεφθεί κανείς, όλοι αυτοί οι τσαρλατάνοι, υπερορθόδοξοι πιστοί, ακτιβιστές κατά της παγκοσμιοποίησης και εργάτες του έθνους ήταν ένα και το αυτό, έτσι δεν είναι παράξενο που ενσωματώνονταν όλοι στον Δρ. Ντάμπιτς. Αντιπροσωπεύει απλά το λογικό δόντι στο γρανάζι" γράφει.

Bill Piton εξετάζει την περίπτωση από διαφορετική γωνία. "Υπάρχει κάτι άλλο, η παθολογική ανάγκη να είσαι στο κέντρο της προσοχής" προτείνει. "Θα είχε πεθάνει εάν δεν είχε γίνει κάτι σπουδαίο".

Nsarski,τελικά, βολιδοσκοπεί τα φιλοσοφικά βάθη. "Σοβαρά τώρα, εγείροντι σοβαρά ερωτήματα" γράφει. "Πρώτον, εάν ένας άνθρωπος που κατηγορείται για εγκλήματα πολέμου καταφέρνει να ποζάρει ως κβαντοενεργειακός θεραπευτής, θα μπορούσε ένας κβαντοενεργειακός θεραπευτής να γίνει εγκληματίας πολέμου υπό τις κατάλληλες συνθήκες της κβαντικής ιστορίας και κοινωνιολογίας; Δεύτερον, υπάρχει κβαντικός θεραπευτής ο οποίος κρύβεται στα βάθη της ψυχής του ηγέτη της παραστρατιωτικής ομάδας και τανάπαλιν; Και τρίτο, Μόλις τελείωσα να διαβάζω το βιβλίο του Ντώκιν "Η Αυταπάτη του Θεού" και αφαιρέθηκα. Υπάρχει φως στο τέλος του τούνελ;"

Για τον Κάρατζιτς όμως το τούνελ οδηγεί στο δικαστήριο της Χάγης, όπου θα βγάλει τα προσωπεία του και θα αντιμετωπίσει τη δικαιοσύνη.