Μετά το πέρας των Σερβικών εκλογών, ξεκινούν τα παζαρέματα

26/01/2007

Χρήστες δικτυακών ημερολογίων αξιολογούν την έκβαση των εκλογών της 21ης Ιανουαρίου και εξετάζουν το ενδεχόμενο σενάριο νέας κυβέρνησης.

Από τα Balkanblogs για τους Southeast European Times – 26/01/07

Η Ρουζίτσα Τζίντζιτς, χήρα του δολοφονημένου Σέρβου πρωθυπουργού Ζόραν Τζίντζιτς και ο Πρόεδρος της Σερβίας Μπόρις Τάντιτς, χαιρετούν το πλήθος σε συγκέντρωση πριν τις κοινοβουλευτικές εκλογές της Σερβίας στις 21 Ιανουαρίου. Το Δημοκρατικό Κόμμα (DS) του Τάντιτς ελπίζει να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τον Μποζιντάρ Ντιέλιτς στο πρωθυπουργικό αξίωμα. [Getty Images]

Όπως ήταν αναμενόμενο, οι χρήστες δικτυακών ημερολογίων στη Σερβία είχαν πολλά να πουν για τις κοινοβουλευτικές εκλογές και τις πιθανότητες σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού.

"Φαίνεται ότι στις συγκεκριμένες εκλογές είναι όλοι νικητές. Όλοι πανηγυρίζουν για κάτι", γράφει ο Reluctant Dragon. "Περισσότερες κοινοβουλευτικές έδρες, καλύτερο αποτέλεσμα όλων των εποχών, όχι το χειρότερο αποτέλεσμα όλων των εποχών, είσοδος στο κοινοβούλιο, ισχυρή θέση διαπραγματεύσεων, πιο επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία, ομορφότερο χαμόγελο. Κάποιοι συμμετείχαν σε ολονύκτιο πάρτι μετά την είδηση περί νίκης των Ριζοσπαστών, ενώ άλλοι πανηγύριζαν το θρίαμβο του δημοκρατικού μπλοκ".

"Λοιπόν, εγώ δεν πανηγυρίζω, δεν είμαι χαρούμενος με τα αποτελέσματα. Απέχουν πολύ από αυτό που περίμενα, ωστόσο ήλπιζα σε θαύμα".

Είναι πολύ λυπηρό που ο κόσμος είναι αρκετά χαζός ώστε να πιστεύει τις ρητορείες των Ριζοσπαστών, είναι περίεργο που οι Σοσιαλιστές του Μιλόσεβιτς μπορούν ακόμα να συμμετάσχουν στο κοινοβούλιο, και απογοητευτικό που οι μεταρρυθμιστές Δημοκρατικοί και Φιλελεύθεροι δεν έλαβαν περισσότερες ψήφους, γράφει. Όσο για το δημοκρατικό μπλοκ, το οποίο διαλαλήθηκε ως νικητής των εκλογών, είναι απλά "ένας μύθος".

Ο Belgrade 2.0 αισθάνεται λιγότερο απαισιόδοξος. Στο κάτω-κάτω, αυτή τη φορά υπήρξαν τόσο θετικές όσο και αρνητικές εκπλήξεις. Ίσως οι Φιλελεύθεροι Δημοκρατικοί να άξιζαν περισσότερες ψήφους, ωστόσο κατάφεραν τουλάχιστον να μπουν στο κοινοβούλιο για πρώτη φορά. Τώρα η Σερβία αναμένει να δει εάν ο Κοστούνιτσα και το κόμμα του DSS, σκοπεύουν να διατηρήσουν το πρωθυπουργικό αξίωμα, ή θα εκπλήξουν το λαό ενώνοντας τις δυνάμεις τους με του Ριζοσπάστες.

Πιθανότατα όχι, γράφει. "Μια τέτοια κίνηση θα ήταν πολιτική αυτοκτονία".

Τα εκλογικά αποτελέσματα "δεν είναι σαφή", γράφει ο James Lyon. "Υπάρχουν πολλές πιθανότητες να μη σχηματιστεί κυβέρνηση εντός του νόμιμου ορίου των 90 ημερών, πυροδοτώντας νέες εκλογές. Εάν σχηματιστεί κυβέρνηση ενδέχεται να είναι μειοψηφική κυβέρνηση με πρωθυπουργό από το DS (πιθανότατα τον Ντιέλιτς) σε συνασπισμό με το G17+ και το LDP, λαμβάνοντας στήριξη από το DSS. Φαίνεται ότι ο Κοστούνιτσα θα συμμετάσχει σε πλειοψηφική κυβέρνηση με το DS μόνο εάν αναδειχθεί πρωθυπουργός, και επίσης εάν δεν συμμετάσχει το LDP. Είναι εξαιρετικά πιθανό τα μειονοτικά κόμματα να συμμετάσχουν σε συνασπισμό με οποιοδήποτε κόμμα σχηματίσει κυβέρνηση. Αυτή τη στιγμή, τα κόμματα έχουν αρχίσει να αξιολογούν τις αρχικές θέσεις τους και τα μετεκλογικά αποτελέσματα, ενώ οι φήμες οργιάζουν".

Ο Lyon αναφέρει μια αξιοπρόσεκτη αλλαγή αυτή τη φορά: για πρώτη φορά, το DS δεν τα πήγε καλά στο παραδοσιακό προπύργιό του, το Βελιγράδι, με τους Ριζοσπάστες να παίρνουν την πρωτιά.

"Συνειδητοποιεί κανείς στο DS πόσο σοβαρό είναι αυτό;" αναρωτιέται.

Σύμφωνα με τον Branislav Kovac, η ψηφοφορία επιβεβαίωσε ότι το εθνικιστικό μπλοκ διατηρεί ισχυρή βάση στήριξης, ενώ όσοι τάσσονται υπέρ των μεταρρυθμίσεων και του εκσυγχρονισμού εξακολουθούν να βρίσκονται στο περιθώριο.

Σε πείσμα αυτού, γράφει, η Ευρώπη και ο υπόλοιπος κόσμος πιθανότατα να θεωρήσουν τις εκλογές ως ένδειξη ότι τα πράγματα στη Σερβία βελτιώνονται. Στο κάτω-κάτω, "οι παρατυπίες που σημειώθηκαν ήταν ελάχιστες...τα ΜΜΕ ήταν σχετικά δίκαια, σε σύγκριση με όσα υπομείναμε κατά την εποχή Μιλόσεβιτς".

Οι Σέρβοι μπορούν πλέον να προσμένουν το εκτεταμένο παζάρεμα μεταξύ Κοστούνιτσα και Τάντιτς, με τη διεθνής κοινότητα "να τους ασκεί τεράστιες πιέσεις για να επιτύχουν συμφωνία και να αποφύγουν τη διεξαγωγή νέων εκλογών", προβλέπει.

Και τέλος, λίγη νοσταλγική διάθεση, με την ευγενική χορηγία του anegdote.

"Στις πρώτες μυστικές εκλογές στη Γιουγκοσλαβία, σύμφωνα με την ιστορία, ένας άνδρας πήγε στο εκλογικό τμήμα του για να ψηφίσει. Έλαβε ένα σφραγισμένο φάκελο από το προσωπικό. Όταν ρώτησε εάν μπορούσε να ανοίξει το φάκελο για να δει ποιον ψηφίζει, η απάντηση ήταν αρνητική".

Στο κάτω-κάτω, η ψηφοφορία ήταν μυστική!